نقش ويلچر در توانبخشي متناسب با نيازهاي فيزيكي
معرفي ويلچر
ويلچر يكي از متداولترين وسايل توانبخشي براي ارتقاي تحرك و افزايش كيفيت زندگي براي افرادي است كه در راه رفتن و حركت مشكل دارند (به عنوان مثال فردي كه دچار آسيب نخاعي است كه منجر به چهار پلژي يا پاراپلژي، ديستروفي عضلاني و غيره ميشود).
تحرك ويلچر فرصتهايي را براي استفاده كنندگان از ويلچر براي مطالعه، كار، شركت در فعاليتهاي اجتماعي و دسترسي به خدماتي مانند مراقبتهاي بهداشتي باز ميكند. ويلچر مناسب علاوه بر ايجاد تحرك ، با كمك به كاهش مشكلات رايج مانند زخم بستر، بدفرم شدن بدن و عضلات ، بهبود تنفس و هضم ، به سلامت جسمي و كيفيت زندگي كاربران نيز كمك ميكند.
براي اطمينان از تحرك مؤثر ، كاربران به ويلچري نياز دارند كه متناسب با نيازهاي خاص و شرايط فردي و زندگي آنها باشد. با اين حال آمار نشان ميدهد كه حدود 10 درصد از جمعيت جهان ، يعني حدود 650 ميليون نفر، داراي معلوليت هستند و از اين تعداد، حدود 10 درصد به ويلچر نياز دارند. بنابراين تخمين زده ميشود كه حدود 1٪ از كل جمعيت، يا 10٪ از افراد داراي معلوليت، به ويلچر نياز دارند، يعني حدود 65 ميليون نفر در سراسر جهان معلوليتي دارند يا بيماري دارند كه به ويلچر نياز دارند.
علاوه بر اين، تخمين زده شد كه در سال 2003 (1382) ، 20 ميليون نفر از كساني كه براي جابجايي به ويلچر نياز داشتند، ويلچر نداشتند و يا به آن دسترسي نداشتند. نشانههايي وجود دارد كه تنها تعداد كمي از افراد نيازمند به صندلي چرخدار به آنها دسترسي دارند و از اين تعداد بسيار اندك به دستگاه مناسب دسترسي دارند.
صندلي چرخدار مناسب
ويلچر زماني مناسب است كه نيازها و شرايط محيطي فرد را برآورده كند و وضعيتي را فراهم كند كه متناسب، پشتيبان و نياز وضعيت كاربر ، ايمن ، با دوام و بر اساس اصول بيومكانيكي صحيح و همينطور قابل دسترس و از لحاظ هزينه مقرون به صرفه باشد. يك ويلچر مناسب ميتواند به گشودن دنياي جديدي براي كاربر از طريق توانايي مشاركت در تمام فعاليتهاي اجتماعي، و ورزش و تفريح ، كه همگي منجر به استقلال ، سلامت بهتر و بهبود كيفيت زندگي ميشوند، كمك كند.
نيازهاي فيزيكي
بسته به نوع صندلي چرخ دار، توانايي تنظيم يا سفارشي كردن ويلچر براي رفع نيازهاي فيزيكي كاربر متفاوت است . ويلچرها بايد حداقل در محدوده كوچكي از اندازهها در دسترس باشند و اجازه برخي تنظيمات اوليه را بدهند. ويلچرهاي طراحي شده براي مصارف موقت (مثلاً براي استفاده در بيمارستان براي جابجايي بيماران از يك بخش به بخش ديگر) به گونهاي طراحي نشدهاند كه يك تناسب نزديك ، حمايت وضعيتي يا تسكين فشار را در اختيار كاربر قرار دهند، در حالي كه براي كاربران طولاني مدت، صندلي چرخدار بايد به خوبي تناسب داشته باشد و فشار را كاهش دهد و شخصي سازي شده باشد. طيف وسيعي از عرض و عمق صندلي و امكان تنظيم حداقل زيرپايي و ارتفاع پشتي براي اطمينان از نصب صحيح صندلي چرخدار مهم است.
ساير تنظيمات و گزينههاي رايج عبارتند از انواع بالشتك، تكيهگاههاي وضعيتي و چرخ هاي قابل تنظيم. صندليهاي چرخدار بسيار قابل تنظيم يا تغيير تكي براي كاربران طولانيمدت با نيازهاي وضعيتي خاص طراحي شدهاند. چنين ويلچرهايي اغلب داراي اجزاي اضافي براي كمك به حمايت از كاربر هستند.
نوع استفاده تعيين شده
طرحهاي صندلي چرخدار متفاوت است تا كاربران بتوانند به طور ايمن و مؤثر از ويلچر خود در محيطي كه در آن زندگي و كار ميكنند استفاده كنند. ويلچري كه عمدتاً در محيطهاي ناهموار در فضاي باز استفاده ميشود، بايد محكم، پايدارتر و راحتتر روي زمين ناهموار حركت كند. يك ويلچر سه چرخ كه براي استفاده در فضاي باز مناسب است. در مقايسه، ويلچري كه در داخل خانه بر روي سطوح صاف استفاده ميشود، بايد به راحتي در فضاهاي داخلي كوچك مانور دهد.
بسياري از كاربران در طيف وسيعي از تنظيمات زندگي و كار مي كنند ، و بنابراين يك صندلي چرخدار مقاوم با فاصله بين دو محور نسبتاً كوتاه اما چرخهاي بزرگ اغلب براي زندگي نياز و ضروري است. اين ويلچر هم در داخل و هم در فضاي باز قابل استفاده است. كاربران بايد بتوانند به راحتي از ويلچر سوار و از آن خارج شوند، آن را به نحو احسن به حركت درآورند و آن را تعمير كنند. كاربران ممكن است نياز داشته باشند ويلچر خود را به عنوان مثال در اتوبوس يا ماشين حمل كنند. طرحهاي مختلف صندلي چرخ دار باعث ميشود تا صندليهاي چرخدار به روشهاي مختلف فشردهتر شوند. برخي از آنها به صورت متقاطع تا شونده هستند، در حالي كه برخي ديگر داراي چرخهاي آزاد شونده هستند و تكيهگاه به جلو جمع ميشود.
منبع: ايران بهكار
https://iranbehkar.ir/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d9%88%db%8c%d9%84%da%86%d8%b1/
برچسب: ،
ادامه مطلب