کمک پا

معرفی ویلچر
ویلچر یکی از متداول‌ترین وسایل توانبخشی برای ارتقای تحرک و افزایش کیفیت زندگی برای افرادی است که در راه رفتن و حرکت مشکل دارند (به عنوان مثال فردی که دچار آسیب نخاعی است که منجر به چهار پلژی یا پاراپلژی، دیستروفی عضلانی و غیره می‌شود).

تحرک ویلچر فرصت‌هایی را برای استفاده کنندگان از ویلچر برای مطالعه، کار، شرکت در فعالیت‌های اجتماعی و دسترسی به خدماتی مانند مراقبت‌های بهداشتی باز می‌کند. ویلچر مناسب علاوه بر ایجاد تحرک ، با کمک به کاهش مشکلات رایج مانند زخم بستر، بدفرم شدن بدن و عضلات ، بهبود تنفس و هضم ، به سلامت جسمی و کیفیت زندگی کاربران نیز کمک می‌کند.

برای اطمینان از تحرک مؤثر ، کاربران  به ویلچری نیاز دارند که متناسب با نیازهای خاص و شرایط فردی و زندگی آنها باشد. با این حال آمار نشان می‌دهد که حدود 10 درصد از جمعیت جهان ، یعنی حدود 650 میلیون نفر، دارای معلولیت هستند و از این تعداد، حدود 10 درصد به ویلچر نیاز دارند. بنابراین تخمین زده می‌شود که حدود 1٪ از کل جمعیت، یا 10٪ از افراد دارای معلولیت، به ویلچر نیاز دارند، یعنی حدود 65 میلیون نفر در سراسر جهان معلولیتی دارند یا بیماری دارند که به ویلچر نیاز دارند.

علاوه بر این، تخمین زده شد که در سال 2003 (1382) ، 20 میلیون نفر از کسانی که برای جابجایی به ویلچر نیاز داشتند، ویلچر نداشتند و یا به آن دسترسی نداشتند. نشانه‌هایی وجود دارد که تنها تعداد کمی از افراد نیازمند به صندلی چرخدار به آنها دسترسی دارند و از این تعداد بسیار اندک به دستگاه مناسب دسترسی دارند.

صندلی چرخدار مناسب
ویلچر زمانی مناسب است که نیازها و شرایط محیطی فرد را برآورده کند و وضعیتی را فراهم کند که متناسب، پشتیبان و نیاز وضعیت کاربر ، ایمن ، با دوام و بر اساس اصول بیومکانیکی صحیح و همینطور قابل دسترس و از لحاظ هزینه مقرون به صرفه باشد. یک ویلچر مناسب می‌تواند به گشودن دنیای جدیدی برای کاربر از طریق توانایی مشارکت در تمام فعالیت‌های اجتماعی، و ورزش و تفریح ، که همگی منجر به استقلال ، سلامت بهتر و بهبود کیفیت زندگی می‌شوند، کمک کند.

نیازهای فیزیکی

بسته به نوع صندلی چرخ دار، توانایی تنظیم یا سفارشی کردن ویلچر برای رفع نیازهای فیزیکی کاربر متفاوت است . ویلچرها باید حداقل در محدوده کوچکی از اندازه‌ها در دسترس باشند و اجازه برخی تنظیمات اولیه را بدهند. ویلچرهای طراحی شده برای مصارف موقت (مثلاً برای استفاده در بیمارستان برای جابجایی بیماران از یک بخش به بخش دیگر) به گونه‌ای طراحی نشده‌اند که یک تناسب نزدیک ، حمایت وضعیتی یا تسکین فشار را در اختیار کاربر قرار دهند، در حالی که برای کاربران طولانی مدت، صندلی چرخدار باید به خوبی تناسب داشته باشد و فشار را کاهش دهد و شخصی سازی شده باشد. طیف وسیعی از عرض و عمق صندلی و امکان تنظیم حداقل زیرپایی و ارتفاع پشتی برای اطمینان از نصب صحیح صندلی چرخدار مهم است.

سایر تنظیمات و گزینه‌های رایج عبارتند از انواع بالشتک، تکیه‌گاه‌های وضعیتی و چرخ های قابل تنظیم. صندلی‌های چرخدار بسیار قابل تنظیم یا تغییر تکی برای کاربران طولانی‌مدت با نیازهای وضعیتی خاص طراحی شده‌اند. چنین ویلچرهایی اغلب دارای اجزای اضافی برای کمک به حمایت از کاربر هستند.

نوع استفاده تعیین شده

طرح‌های صندلی چرخدار متفاوت است تا کاربران بتوانند به طور ایمن و مؤثر از ویلچر خود در محیطی که در آن زندگی و کار می‌کنند استفاده کنند. ویلچری که عمدتاً در محیط‌های ناهموار در فضای باز استفاده می‌شود، باید محکم، پایدارتر و راحت‌تر روی زمین ناهموار حرکت کند. یک ویلچر سه چرخ که برای استفاده در فضای باز مناسب است. در مقایسه، ویلچری که در داخل خانه بر روی سطوح صاف استفاده می‌شود، باید به راحتی در فضاهای داخلی کوچک مانور دهد.

بسیاری از کاربران در طیف وسیعی از تنظیمات زندگی و کار می کنند ، و بنابراین یک صندلی چرخدار مقاوم با فاصله بین دو محور نسبتاً کوتاه اما چرخ‌های بزرگ اغلب برای زندگی نیاز و ضروری است. این ویلچر هم در داخل و هم در فضای باز قابل استفاده است. کاربران باید بتوانند به راحتی از ویلچر سوار و از آن خارج شوند، آن را به نحو احسن به حرکت درآورند و آن را تعمیر کنند. کاربران ممکن است نیاز داشته باشند ویلچر خود را به عنوان مثال در اتوبوس یا ماشین حمل کنند. طرح‌های مختلف صندلی چرخ دار باعث می‌شود تا صندلی‌های چرخدار به روش‌های مختلف فشرده‌تر شوند. برخی از آنها به صورت متقاطع تا شونده هستند، در حالی که برخی دیگر دارای چرخ‌های آزاد شونده هستند و تکیه‌گاه به جلو جمع می‌شود.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d9%86%d9%82%d8%b4-%d9%88%db%8c%d9%84%da%86%d8%b1/

بررسی فواید استفاده از ویلچر مناسب
دستگاه‌های حرکتی مانند ویلچر برای افرادی مناسب است که طیف وسیعی از مشکلات حرکتی را بخاطر بسیاری از شرایط و اختلالات سلامت از جمله قطع عضو، آرتریت، فلج مغزی، فلج اطفال، دیستروفی عضلانی، آسیب نخاعی، اسپینا بیفیدا، سکته مغزی و همچنین افراد مسنی که مشکلات حرکتی یا مشکلات دیگری دارند، تجربه می‌کنند.

فناوری‌های کمکی مانند ویلچر نشان داده‌اند که در صورت مناسب بودن برای کاربر و محیط کاربر، تأثیر قابل‌توجهی بر سطح استقلال و مشارکت افراد دارای معلولیت دارند. این امر همچنین بار مراقبت را کاهش می‌دهد و گزارش شده‌است که نیاز کلی به خدمات پشتیبانی رسمی را کاهش می‌دهد.

خرید ویلچر فقط مربوط به ویلچر نیست، که فقط یک محصول است، بلکه در مورد توانایی افراد دارای معلولیت برای تحرک، سالم ماندن و مشارکت کامل در زندگی اجتماعی است. ما اغلب توانایی جابجایی در خانه و جامعه خود را بدیهی می‌دانیم، اما برای افراد دارای معلولیت با اختلالات حرکتی، حتی کوچکترین قدم می‌تواند مانع از دسترسی آنها به تمام بخش‌های زندگی خود شود. تحرک، توانایی فرد را برای یادگیری، تعامل با دیگران، کسب درآمد و مشارکت در اجتماع افزایش می‌دهد.

ویلچر کاتالیزور افزایش استقلال و یکپارچگی اجتماعی است، اما به خودی خود یک هدف نیست. مطالعات نشان داده‌اند که فناوری‌های کمکی از جمله ویلچر، در صورت مناسب بودن با کاربر و محیط کاربر، تأثیر قابل‌توجهی بر سطح مشارکتی که افراد دارای معلولیت قادر به دستیابی به آن هستند، کاهش زمانی که از طریق خدمات حمایتی ارائه می‌شوند و بار فیزیکی برای مراقبین دارند. استفاده از دستگاه‌های حرکتی، به‌ویژه، فرصت‌هایی را برای تحصیل و کار ایجاد می‌کند و به بهبود سلامت و کیفیت زندگی کمک می‌کند، اما ممکن است بر پیشگیری از سقوط، جراحات، آسیب‌های بیشتر و مرگ زودرس نیز تأثیر بگذارد. سرمایه گذاری در تهیه وسایل تحرک می‌تواند هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی و آسیب پذیری اقتصادی را کاهش دهد و بهره وری و کیفیت زندگی را افزایش دهد.

مزایای استفاده از ویلچر مناسب
تحرک

ثابت شده‌است که یک سبک زندگی فعال دارای فواید سلامت جسمی و روانی است و افرادی که در فعالیت بدنی شرکت می‌کنند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی عروقی ، دیابت غیر وابسته به انسولین، پوکی استخوان، آرتروز و چندین سرطان را کاهش می‌دهند.

یک صندلی چرخدار مناسب آزادی حرکت در اطراف را برای کاربر فراهم می‌کند و به کاربر اجازه می‌دهد به فعالیت‌های بدنی روزانه دسترسی داشته باشد، زیرا آنها انجام فعالیت‌های روزمره زندگی، سطح کلی فعالیت بدنی و تحرک روزانه را افزایش می‌دهند. همچنین بزرگترین فرصت ممکن را برای استقلال و انجام کارهایی که کاربران می‌خواهند انجام دهند، فراهم می کند، به افراد اجازه می‌دهد راحت‌تر در خانه خود حرکت کنند، راحتی بیشتر و سبک زندگی فعال تری را فراهم می‌کند.

استقلال

مشکل در راه رفتن، نیاز به تکیه دادن مکرر به کسی یا نگه داشتن بازوی او در حین راه رفتن، کاهش تعادل و ترس از افتادن می‎‎تواند باعث جدا شدن افراد از دوستان و خانواده شود. ویلچری که عملکردی، راحت و کارآمد داشته باشد می‌تواند منجر به افزایش سطح فعالیت شود.

تحرک مستقل و افزایش عملکرد فیزیکی می‌تواند وابستگی به دیگران را کاهش دهد. بنابراین، کاربران ویلچر می‌توانند مستقل‌تر باشند و کنترل بیشتری بر زندگی خود داشته باشند. افرادی که کمترین ناراحتی را هنگام نشستن تجربه می‌کنند اغلب بازدهی بیشتری دارند. کاربرانی که می‌توانند زمان بیشتری را روی ویلچر خود بگذرانند، فرصت‌های بیشتری برای مشارکت در زندگی روزمره در کنار سایر اعضای خانواده خواهند داشت و کیفیت زندگی آنها را تا حد زیادی بهبود می بخشد.

سلامتی

ویلچر می‌تواند سلامت کاربر را از طرق مختلف بهبود بخشد. ویلچری که عملکردی، راحت و کارآمد داشته باشد، می‌تواند منجر به افزایش سطح فعالیت بدنی شود، بنابراین سلامت جسمی و روانی را بهبود می‌بخشد. یک صندلی چرخدار مناسب همراه با بالشتک همراه با آموزش کافی کاربر می‌تواند مشکلات رایج مانند زخم‌های بستر، پیشرفت ناهنجاری‌ها یا انقباضات، و سایر شرایط ثانویه مرتبط با وضعیت‌های بدنی نامناسب را کاهش دهد.

مزایای دیگری مانند بهبود تنفس و هضم، افزایش کنترل سر، تنه و اندام فوقانی و ثبات کلی را می‌توان با حمایت وضعیتی مناسب به دست آورد. حفظ سلامت عامل مهمی در سنجش کیفیت زندگی است. مجموع این عوامل باعث افزایش دسترسی به فرصت‌های تحصیل، اشتغال و مشارکت در خانواده و جامعه می‌شود.

عزت نفس و اعتماد به نفس

عزت نفس به عنوان یک ارزیابی کلی از خودپنداره یا احساس ارزش شخصی و کفایت همراه با اعتماد بنفس بالا که با بسیاری از پیامدهای سلامتی مثبت در افراد دارای ناتوانی مرتبط است، از جمله کاهش افسردگی و رضایت و رفاه بیشتر از زندگی توصیف می‌شود. ثابت شده‌است که ویلچرها تأثیر عمیقی بر کیفیت زندگی و مشارکت دارند.

استفاده کنندگان از ویلچر ممکن است اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند و اعتماد به نفس بیشتری داشته باشند هنگامی که ویلچری داشته باشند که اغلب به عنوان ضمیمه بدن کاربر که برای آنها مناسب است و می‌توانند به خوبی از آن استفاده کنند، در نظر گرفته می‌شود، بنابراین وزن و ابعاد صندلی بر توانایی فرد برای تعامل تأثیر می‌گذارد. تحقیقات در خانه و در جامعه نشان داده‌است که کاربران ویلچر با عزت نفس بالاتر سطوح مشارکت را مستقل از جنسیت، سن و نوع ناتوانی نشان می‌دهند.

کیفیت زندگی

با حفظ سلامت، دسترسی به فرصت‌های تحصیل، اشتغال و مشارکت در خانواده و جامعه افزایش می‌یابد. این عوامل در افزایش کیفیت زندگی استفاده کننده از ویلچر نیز نقش دارند.

دسترسی به زندگی اجتماعی

دسترسی به زندگی اجتماعی از جمله مشارکت اجتماعی ( فعال بودن در اجتماع )، شامل فعال بودن در خانواده و زندگی اجتماعی با مشارکت در نقش‌ها و مسئولیت‌های معمولی در جامعه، نقش کلیدی در سلامت و رفاه کاربران ویلچر دارد و نشان داده شده‌است که عاملی کلیدی در پیشرفت سلامتی است.
بدتر شدن بیماری در افراد مبتلا به آسیب نخاعی امکان دسترسی به جامعه، حرکت به بیرون از خانه برای مشارکت اجتماعی و مشارکت اجتماعی و همچنین بسیاری از شاخص‌های سلامت مثبت مهم است. داشتن یک ویلچر مناسب، دسترسی به جامعه را بهبود می‌بخشد و کاربران ویلچر را قادر می‌سازد تا در زندگی اجتماعی مشارکت بیشتری داشته باشند، یعنی کاربر را قادر می‌سازد به محل کار یا مدرسه برود، دوستان خود را ملاقات کند، در مکان‌های عبادت یا سایر فعالیت‌های اجتماعی شرکت کند. علاوه بر این، ویلچرهای مناسب بر استقلال فردی تأثیر می‌گذارند، زیرا هم تحرک و هم فعالیت‌های زندگی روزمره را هم در خانه و هم در اجتماع تسهیل می‌کنند.
اقتصاد

ویلچر اغلب تفاوت بین گیرنده غیرفعال بودن و مشارکت کننده فعال را ایجاد می‌کند. منافع اقتصادی زمانی محقق می‌شود که کاربران بتوانند به فرصت‌های تحصیل و اشتغال دسترسی داشته باشند. با ویلچر، یک فرد می‌تواند امرار معاش کند و به درآمد خانواده کمک کند، در حالی که بدون ویلچر ممکن است فرد منزوی بماند و بار خانواده باشد. به همین ترتیب، ویلچری که دوام ندارد به دلیل نیاز به تعمیرات مکرر، غیبت از محل کار و در نهایت تعویض ویلچر گران‌تر خواهد بود. تهیه ویلچر در صورت دوام بیشتر مقرون به صرفه تر است. همچنین اگر کاربران در انتخاب تجهیزات خود مشارکت داشته باشند و نیازهای بلند مدت آنها در نظر گرفته شود، مقرون به صرفه‌تر است.

برای جامعه، مزایای مالی مرتبط با تهیه ویلچر شامل کاهش هزینه‌های مراقبت‌های بهداشتی، مانند درمان زخم‌های بستر و اصلاح ناهنجاری‌ها است.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d9%85%d8%b2%d8%a7%db%8c%d8%a7%db%8c-%d9%88%db%8c%d9%84%da%86%d8%b1-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%b3%d8%a8/

بررسی چالش‌هایی که کاربران ویلچر با آن رو به رو هستند

بطور طبیعی استفاده کنندگان از ویلچر مشکلات و موانعی در موارد مختلف دارند. در این مقاله به آنها اشاره خواهیم کرد.

موانع مالی
حدود 80 درصد از افراد دارای معلولیت در جهان در کشورهای کم درآمد و کم توسعه زندگی می‌کنند. اکثریت آنها فقیر هستند و به خدمات اولیه از جمله امکانات توانبخشی ، بهداشتی و پزشکی دسترسی ندارند. سازمان بین المللی کار گزارش می‌دهد که نرخ بیکاری افراد دارای معلولیت در بسیاری از کشورهای در حال توسعه به حدود 80 درصد یا بیشتر می‌رسد. بودجه دولتی برای تهیه ویلچر به ندرت در دسترس است و در نظر گرفته می شود و اکثر کاربران قادر به پرداخت هزینه ویلچر خود نیستند.

موانع فیزیکی
اکثر استفاده کنندگان از ویلچر فقیر و کم در آمد و در محیطی غیرقابل دسترس هستند. آنها همچنین در جاهایی زندگی می‌کنند که سیستم‌های جاده‌ای ضعیف هستند و کمبود پیاده‌رو وجود دارد. در بسیاری از زمینه ها، دسترسی به ساختمان های عمومی و خصوصی با ویلچر دشوار است. این موانع فیزیکی الزامات بیشتری را برای استحکام و دوام ویلچرها ایجاد می‌کند. آنها همچنین نیاز دارند که کاربران اگر می‌خواهند تحرک داشته باشند، مهارت بالایی نیز باید داشته باشند.

دسترسی به خدمات
در بسیاری از کشورهای در حال توسعه، تنها 3 درصد از افراد دارای معلولیت که نیاز به خدمات توانبخشی دارند، به آنها دسترسی دارند. بر اساس گزارش گزارشگر ویژه سازمان ملل، 62 کشور هیچ خدمات توانبخشی ملی برای افراد دارای معلولیت ندارند. این بدان معنی است که بسیاری از کاربران ویلچر در معرض خطر ابتلا به عوارض ثانویه و مرگ زودرس هستند که با خدمات توانبخشی مناسب می‌توان از آنها جلوگیری کرد.

آموزش و اطلاع رسانی
بسیاری از کاربران در دسترسی به اطلاعات مربوطه، مانند وضعیت سلامتی خود، پیشگیری از عوارض ثانویه، خدمات توانبخشی موجود و انواع ویلچرهای موجود، مشکل دارند. برای بسیاری، خدمات ویلچر ممکن است اولین دسترسی آنها به هر نوع خدمات توانبخشی باشد. این امر بر اهمیت آموزش کاربران تاکید بیشتری دارد.

انتخاب شخصی
به ندرت به کاربران این فرصت داده می‌شود که مناسب ترین ویلچر را انتخاب کنند. اغلب تنها یک نوع ویلچر موجود است (و اغلب فقط در یک یا دو اندازه)، که ممکن است برای نیازهای فیزیکی کاربر مناسب نباشد، یا از نظر سبک زندگی، خانه یا محیط کار کاربر، کاربردی نباشد. طبق کنوانسیون حقوق افراد دارای معلولیت، «کشورهای عضو باید اقدامات مؤثری را برای تضمین تحرک شخصی با حداکثر استقلال ممکن برای افراد دارای معلولیت از طریق تسهیل تحرک شخصی افراد دارای معلولیت به روش و در زمان مناسب، با انتخاب کاربران و با هزینه مقرون به صرفه» انجام دهند.

انگ
جهل و انگ جامعه و دولت در رابطه با افراد دارای معلولیت و استفاده از صندلی چرخدار از جمله درک ضعیف از اصول ویلچر باکیفیت و کاهش حقوق کاربران برای دسترسی به محیط یا جامعه خود است که شامل موارد زیر می‌شود:

• طراحی های ضعیف جاده که نیازهای افراد دارای ویلچر را در نظر نمی‌گیرد
• رانندگانی که به نیازهای جاده ای کاربران ویلچر حساس نیستند
• ساختمان های غیر قابل دسترس
• فقدان ارائه دهندگان خدمات ماهر در دسترس برای نگهداری ویلچر
• حمل و نقل عمومی غیرقابل دسترس و پرهزینه با فضای محدود برای استفاده کنندگان از ویلچر

منبع:
ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%da%86%d8%a7%d9%84%d8%b4%d9%87%d8%a7%db%8c-%d9%be%db%8c%d8%b4-%d8%b1%d9%88%db%8c-%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a8%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%88%db%8c%d9%84%da%86%d8%b1/

برای تهیه ویلچر مناسب چه مراحلی را باید طی کرد؟ در سال 2008 ( 1387 ) با نظر بیش از بیست و پنج کارشناس ویلچر و توانبخشی ، سازمان بهداشت جهانی (WHO) دستورالعمل‌هایی را درباره ارائه صندلی‌های چرخدار دستی در تنظیمات حداقلی منتشر کرد که به دنبال مبارزه با خطرات مرتبط با توزیع ویلچر و مقابله با چالش‌های بخش بهداشت در ارائه مراقبت‌های مناسب برای افراد دارای معلولیت بود. این دستورالعمل‌ها به طراحی، تولید، عرضه و ارائه خدمات دستی ویلچر برای کاربران بلندمدت ویلچر می‌پردازد. WHO در دستورالعمل‌ها، هشت مرحله زیر را که کارکنان خدمات ویلچر برای تهیه ویلچر مناسب باید انجام دهند، تشریح می‌کند. در حالی که همه عناصر، برای ارائه خدمات جامع ویلچر،کلیدی هستند، این هشت مرحله ممکن است به ترتیب متفاوتی انجام شود یا مراحل ممکن است در برخی از خدمات ویلچر ترکیب شوند. 1. ارجاع و قرار ملاقات؛ 2. ارزیابی؛ 3. نسخه؛ 4. تامین مالی و سفارش؛ 5. آماده سازی محصول؛ 6. تنظیم و تناسب؛ 7. آموزش کاربران؛ 8. نگهداری، تعمیرات و پیگیری. 1. ارجاع و قرار نحوه ارجاع کاربران ویلچر متفاوت خواهد بود. سیستم ارجاع به خدمات موجود در کشور بستگی دارد. کاربران ممکن است خود را ارجاع دهند یا از طریق شبکه‌های متشکل از کارکنان بهداشتی و توانبخشی دولتی یا غیردولتی یا داوطلبانی که در سطح جامعه، ناحیه یا منطقه کار می‌کنند، ارجاع داده شوند. برخی از خدمات ویلچر ممکن است نیاز به شناسایی فعال کاربران بالقوه داشته باشند، اگر قبلاً هیچ گونه خدمات مراقبت اجتماعی یا بهداشتی دریافت نکرده‌اند یا در مدرسه، کار یا فعالیت‌های اجتماعی شرکت نمی‌کنند. هدف از عملکرد خوب در ارجاعات و قرار ملاقات‌ها اطمینان از دسترسی عادلانه کاربران به ارائه خدمات ویلچر، برای افزایش کارایی و بهره وری خدمات، و به حداقل رساندن لیست انتظار است. عملکرد خوب در سیستم‌های ارجاع و قرار شامل موارد زیر است: • تشکیل پرونده برای کاربر و قرار ملاقات یا قرار دادن کاربران در لیست انتظار. • آموزش پرسنل در خدمات ویلچر؛ • توزیع یک فرم برای آژانس‌های شبکه ارجاع برای تکمیل در هنگام ارجاع کاربران؛ • دستورالعمل‌های واضح برای اولویت قرار ملاقات‌ها؛ • تعیین اهداف و اندازه گیری عملکرد؛ • یک روش غربالگری برای به حداقل رساندن زمان‌بندی ارجاع‌های نامناسب 2. ارزیابی ارزیابی مرحله دوم در خدمات ویلچر است. هر کاربر با در نظر گرفتن سبک زندگی، کار، محیط و شرایط فیزیکی نیاز به ارزیابی فردی دارد. اطلاعات جمع‌آوری‌شده از ارزیابی به پرسنل خدمات ویلچر و کاربر ویلچر کمک می‌کند: • مناسب‌ترین ویلچر را از بین ویلچرهای موجود انتخاب کنند. • بررسی کنند که چه حمایتی اضافی ممکن است مورد نیاز باشد. • تصمیم بگیرند که عضو خانواده یا مراقب کاربر ویلچر برای استفاده و نگهداری از ویلچر خود به چه آموزش یا حمایتی نیاز دارد. • ارزشیابی در دو سطح پایه و متوسط در دو بخش انجام می‌شود. • مصاحبه ارزیابی • ارزیابی بدنی. تمرین خوب در ارزیابی: ارزیابی‌ها در یک فضای خصوصی، آرام و تمیز انجام می‌شود. ارزیابی‌ها توسط پرسنل آموزش دیده انجام می‌شود. تجهیزات برای ارزیابی به راحتی در دسترس هستند، از جمله تخت ارزیابی (از پایه، تشک، میز)، نوار اندازه گیری، دستگاه اندازه گیری زاویه (گونیومتر)، بلوک‌های پا و لوازم کنترل عفونت. در ارزیابی شرایط فیزیکی کاربر را در خانه، مدرسه، محل کار و سایر محیط‌هایی که از ویلچر استفاده می‌شود و همینطور شیوه زندگی، اندازه و سن کاربر را در نظر می‌گیرند. ارزیابی‌ها به وضوح در فرم ارزیابی مستند شده و برای مراجعات بعدی ثبت می‌شوند. در مواردی که یک سرویس به دلیل فقدان محصول مناسب یا پرسنل با مهارت کافی، قادر به برآوردن نیازهای کاربر نباشد، این سرویس کاربر را به سرویس دیگری ارجاع می‌دهد که میزبان بازدیدهای جمعی از پرسنل واجد شرایط تر است یا نیازهای کاربر را برای کمک به ایجاد یک تصویر از نیازهای برآورده نشده برای هدایت توسعه خدمات در آینده مستند می‌کند. 3. نسخه با استفاده از اطلاعات حاصل از ارزیابی، نسخه ویلچر همراه با کاربر و اعضای خانواده یا مراقبین تهیه می‌شود. نسخه (انتخاب) نوع و اندازه ویلچر انتخابی، ویژگی‌ها و تغییرات خاص را شرح می‌دهد. همچنین آموزش‌های مورد نیاز کاربر را برای استفاده و نگهداری صحیح از ویلچر توضیح می‌دهد. به کاربران این فرصت داده می‌شود تا نمونه‌هایی از صندلی‌های چرخدار، بالشتک‌ها و اجزای پشتیبانی وضعیتی را ببینند و در صورت امکان امتحان کنند. اهمیت ویژگی‌ها برای کمک به انتخاب مناسب‌ترین گزینه از میان تعداد محدودی از ویلچرهای موجود اولویت بندی شده‌است. هر نسخه ویلچر یا در فرم ارزیابی یا در فرم نسخه اختصاصی ثبت شده‌است. به پرسنل خدمات ویلچر زمان داده می‌شود تا بلافاصله پس از هر قرار ملاقات، یادداشت‌های ارزیابی و نسخه را بنویسند. خدمات به کاربران تخمینی از زمان آماده شدن ویلچرشان می‌دهد. 4. تامین مالی و سفارش پس از تجویز، می‌توان از نزدیک هزینه محصول توصیه شده را تخمین زد. برای اکثر خدمات، اطمینان از شناسایی منبع بودجه قبل از ثبت سفارش برای تجهیزات ضروری است. در صورت امکان، این امر باید در دست پرسنل اداری و نه بالینی یا فنی باشد. هنگامی که صندلی چرخدار در انبار موجود نیست، باید از یک تامین کننده خارجی سفارش داده شود یا از کارگاه خدمات صندلی چرخدار تهیه شود، که معمولاً دارای انباری با اندازه‌ها و انواع مختلف ویلچر است. نگه داشتن صندلی چرخدار در انبار می‌تواند زمان انتظار را کاهش دهد. سفارش باید در اسرع وقت انجام شود تا از تاخیر جلوگیری شود. مهم است که به کاربر ویلچر اطلاع دهید که چه زمانی قرار است صندلی چرخدار در دسترس باشد. 5. آماده سازی محصول هدف از تمرین خوب در آماده‌سازی محصول، آماده‌سازی صندلی چرخدار برای اتصال، از جمله اصلاحات یا اجزای پشتیبانی پاسچر سفارشی است. پرسنل آموزش‌دیده ویلچر را برای نصب اولیه آماده می‌کنند. بسته به امکانات موجود محصول و خدمات، این ممکن است شامل مونتاژ و اصلاح احتمالی محصولات عرضه شده توسط تولیدکنندگان یا تولید محصولات در کارگاه خدمات باشد. هر ویلچری که آماده می‎شود با نام کاربر و شماره سریال یا بارکد برچسب گذاری شده‌است. تولید و نصب سیستم‌های صندلی سفارشی یا قطعات تکیه گاه وضعیتی باید توسط پرسنلی با دانش و مهارت مناسب انجام شود. این کار همچنین باید با همکاری نزدیک با پرسنل ارزیابی انجام شود. قبل از اینکه کاربر آن را امتحان کند، کلیه تجهیزات حرکتی از نظر کیفیت و ایمنی بررسی می‌شوند. ترتیب زیر برای آماده سازی صندلی چرخدار: اندازه‌گیری عمق و عرض صندلی ویلچر مطابقت بالشتک با عمق و عرض صندلی تنظیم: ارتفاع و زاویه تکیه گاه، ارتفاع تکیه گاه بازو، موقعیت چرخ‌های عقب، موقعیت ترمز، ارتفاع زیرپایی، ارتفاع دسته‌های فشاری بررسی ایمن و آماده بودن ویلچر 6. تناسب کاربر ویلچر را امتحان می‌کند. تنظیمات نهایی برای اطمینان از مونتاژ و تنظیم صحیح صندلی چرخدار انجام می‌شود. در طول نصب، کاربر و پرسنل ذیصلاح با هم بررسی می‌کنند که: ویلچر اندازه صحیح دارد. ویلچر به درستی برای کاربر تنظیم شده‌است. هر گونه تغییر یا اجزای پشتیبانی وضعیتی به درستی متناسب باشد. ویلچر نیازهای حرکتی و پشتیبانی وضعیتی کاربر را برآورده می‌کند و خطر ابتلای کاربر به ناهنجاری‌ها یا عوارض ثانویه را به حداقل می‌رساند. 7. آموزش کاربر به کاربر و مراقبین نحوه استفاده و نگهداری ایمن و موثر از ویلچر آموزش داده شده‌است. زمینه‌های کلیدی آموزش کاربران عبارتند از: نحوه انتقال و خروج از صندلی چرخدار نحوه کار با صندلی چرخدار تحرک اولیه صندلی چرخدار چگونه در ویلچر سالم بمانیم، برای مثال پیشگیری از زخم بستر. چگونه از صندلی چرخدار و بالشتک مراقبت کنیم و در صورت لزوم، صندلی چرخدار را جدا کرده و دوباره سرهم کنیم. در صورت بروز مشکل با چه کسی تماس بگیریم. 8. نگهداری، تعمیرات و پیگیری تعمیر ویلچر ، خدمات نگهداری ، پشتیانی و تعمیر مشکلات فنی را که در جامعه قابل حل نیست ، ارائه می‌دهد. شایسته است تا حد امکان فعالیت‌های پیگیری در سطح جامعه انجام شود. قرارهای بعدی فرصتی برای بررسی تناسب ویلچر و ارائه آموزش و پشتیبانی بیشتر است. زمان بندی بستگی به نیازهای کاربر و سایر خدماتی دارد که در دسترس او هستند. برخی از کاربران باید بیشتر از دیگران پیگیری شوند. به عنوان یک راهنما، قرار ملاقات‌های بعدی معمولاً ظرف شش ماه پس از دریافت ویلچر انجام می‌شود. کارهای اصلی تعمیر صندلی چرخدار را اغلب می‌توان به صورت محلی در کارگاه‌های تعمیر دوچرخه یا اتومبیل انجام داد. اگر صندلی چرخدار دیگر مناسب نیست، باید از مرحله اول دوباره صندلی چرخدار جدیدی تهیه شود. در صورت امکان، تمام اعضای تیم خدمات صندلی چرخدار درگیر قرار ملاقات‌های بعدی هستند. این شامل پرسنل بالینی، فنی و آموزشی می‌شود. فرکانس پیگیری بر اساس نیازهای فردی کاربران تعیین می‌شود. قرار ملاقات‌های پیگیری به عنوان اولویت به کاربران در دسته‌های زیر داده می‌شود: کودکان (که نیازهای آنها با رشد سریع تغییر می‌کند). کاربرانی که در معرض خطر ابتلا به زخم‌های بستر هستند، کاربرانی که دارای ویلچر با تغییرات یا اضافه‌شده‌های پشتیبانی وضعیتی هستند و کاربران (یا اعضای خانواده یا مراقبان) که در پیروی از آموزش‌های اولیه ارائه‌شده در خدمات مشکل داشته‌اند. خدمات از قرار ملاقات‌های بعدی به عنوان فرصتی برای جمع آوری بازخورد از کاربر برای کمک به ارزیابی کیفیت خدمات ارائه شده استفاده می‌کنند. منبع:ایران بهکار https://iranbehkar.ir/%d9%87%d8%b4%d8%aa-%d9%85%d8%b1%d8%ad%d9%84%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%d8%aa%d9%87%db%8c%d9%87-%d9%88%db%8c%d9%84%da%86%d8%b1-%d9%85%d9%86%d8%a7%d8%b3%d8%a8/

نحوه‌ی کار با انواع واکرها
گاهی اوقات پس از بیماری، جراحت یا جراحی، ممکن است در راه رفتن یا حرکت کردن دچار مشکل شوید. ضعف، مشکل تعادل یا محدودیت‌های تحمل وزن جراحی شاید نیاز داشته باشد که برای اطمینان از ایمنی با کمک یا وسیله‌ای راه بروید. یکی از این وسایل که می‌تواند به شما در راه رفتن ایمن و مستقل کمک کند واکر است.

و‌ا‌کر از تجهیزات توانبخشی است و انواع مختلفی از واکرها برای انتخاب وجود دارد. دو نوع اصلی واکر عبارتند از واکر استاندارد و واکر چرخدار.

واکر استاندارد
واکر استاندارد معمولا یک قاب آلومینیومی با چهار پایه قابل تنظیم است که با کف تماس پیدا می‌کند. دستگیره‌های کوچکی در قسمت بالا وجود دارد که می‌توانید روی واکر نگه دارید. در حین راه رفتن، پایه‌ها به شما کمک می‌کنند. همچنین روی هر پایه کلاه‌های لاستیکی وجود دارد که به چسبیدن کف و جلوگیری از لیز خوردن واکر کمک می‌کند.

مزیت استفاده از وا‌کر استاندارد، دارا بودن پایداری زیادی برای جلوگیری از بهم خوردن تعادل و افتادن است. یکی از معایب این است که هنگام راه رفتن باید از بازوهای خود برای بلند کردن و جلو بردن وا‌کر استفاده کنید. اگر بازوهای شما ضعیف هستند، ممکن است مشکل ایجاد کند. بلند کردن و پیشروی واکر می‌تواند خسته کننده شود. همچنین، استفاده از وا‌کر استاندارد در پله‌ها دشوار است و اغلب به فرد دیگری برای حمل دستگاه از پله‌ها به بالا و پایین نیاز خواهید داشت.

یک وا‌کر استاندارد معمولا دارای مکانیزم تاشو هست که به آن اجازه می‌دهد تا برای حمل آسان در ماشین یا وسایل حمل و نقل عمومی به صورت صاف تا شود.

وا‌کر چرخ دار
واکر چرخ دار معمولاً یک واکر با قاب آلومینیومی با دو چرخ در پایه‌های جلویی است. این اجازه می‌دهد تا واکر در امتداد زمین در هنگام راه رفتن فشار داده شود و نیازی به بلند کردن واکر برای پیشبرد آن نیست.

مزیت واکر چرخ دار این است که به شما امکان می‌دهد با سرعت بیشتری راه بروید. یکی از معایب آن این است که نسبت به واکر استاندارد پایداری کمتری دارد و ممکن است به راحتی در حین راه رفتن از شما دور شود. مانند واکر استاندارد، واکر چرخ دار معمولاً برای نگهداری و حمل و نقل آسان قابل تاشو است. همچنین استفاده از واکر چرخدار برای بالا و پایین رفتن از پله‌ها بی‌خطر نیست.

چه زمانی برای راه رفتن باید از وا‌کر استفاده کرد؟
اگر روی مفصل ران ، زانو یا مچ پا عمل جراحی دارید، شاید اجازه نداشته باشید تمام وزن خود را روی پای خود قرار دهید تا راه بروید. ممکن است لازم باشد پای عمل شده را از زمین دور نگه دارید. واکر به ایجاد ثبات و پشتیبانی کمک می‌کند و به شما امکان می‌دهد در هنگام راه رفتن محدودیت‌های تحمل وزن را حفظ کنید.

پس از بیماری یا آسیبی که نیاز به یک دوره طولانی استراحت در بستر و بهبودی دار د، ممکن است در یک یا هر دو پا دچار ضعف شوید . تعادل شما همچنین می‌تواند پس از یک دوره استراحت در رختخواب تحت تأثیر قرار گیرد. یک واکر ممکن است برای کمک به ارائه پشتیبانی لازم برای راه رفتن مجدد لازم باشد.

چگونه از وا‌کر استفاده کنم؟
حتماً با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی و فیزیوتراپیست خود صحبت کنید تا مطمئن شوید که از وا‌کر صحیح استفاده می‌کنید و نحوه استفاده صحیح از آن را یاد می‌گیرید.

قبل از استفاده از وا‌کر، باید مطمئن شوید که ارتفاع آن برای شما مناسب است. برای بررسی ارتفاع وا‌کر، در داخل قاب بایستید و اجازه دهید بازوهایتان آویزان شوند. اگر تعادل و قدرت شما محدود است، حتما این کار را با کسی که در نزدیکی شماست انجام دهید تا به شما کمک کند. دسته‌های وا‌کر باید در سطح مچ دست شما باشد. اگر اینطور نیست، بنشینید و با استفاده از دکمه‌های فشاری کوچک، چهار پایه وا‌کر را در ارتفاع مناسب تنظیم کنید.

راه رفتن با واکر استاندارد می‌تواند دشوار باشد زیرا باید واکر را بلند کرده و در حین راه رفتن به جلو ببرید. این راهنمای آسان و گام به گام می‌تواند به شما کمک کند با یک وا‌کر استاندارد راه بروید. اطمینان حاصل کنید که خیلی نزدیک به میل متقاطع جلوی وا‌کر نمی‌ایستید. همچنین مطمئن شوید که هر چهار پایه به طور همزمان با زمین تماس داشته باشند تا وا‌کر از واژگونی خودداری شود.

راه رفتن با وا‌کر چرخ دار کار ساده‌تری است. برای راه رفتن با وا کر چرخدار، داخل واکر بایستید و در حین راه رفتن آن را به جلو هل دهید. سعی کنید از ایستادن خیلی نزدیک به جلوی واکر خودداری کنید. همچنین هنگام راه رفتن اجازه ندهید واکر چرخدار از جلوی شما فاصله بگیرد.

چگونه متوجه شوید که به وا‌کر نیاز ندارید؟
از آنجایی که قدرت و تعادل شما پس از آسیب یا بیماری بهبود می‌یابد، ممکن است دیگر نیازی به راه رفتن با وا‌کر نداشته باشید. عصا، عصای چهارگانه یا عصای استاندارد ممکن است برای شما مناسب‌تر باشند. شما باید با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی و فیزیوتراپیست خود صحبت کنید تا تصمیم بگیرید کدام دستگاه برای شرایط خاص شما بهترین است.

واکرها در صورت استفاده صحیح، ثبات و ایمنی زیادی برای شما فراهم می‌کنند. با همکاری با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی یا فیزیوتراپ ، می‌توانید مطمئن شوید که از دستگاه صحیح به درستی استفاده می‌کنید تا از ایمن‌ترین سطح تحرک عملکردی و استقلال اطمینان حاصل کنید.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d8%a7%d9%86%d8%aa%d8%ae%d8%a7%d8%a8-%d9%88-%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%af%d9%87-%d8%a7%d8%b2-%d9%88%d8%a7%da%a9%d8%b1%d9%87%d8%a7-%d8%af%d8%b1-%d9%81%db%8c%d8%b2%db%8c%d9%88%d8%aa%d8%b1%d8%a7/

راه‌‌های ایمنی در حرکت با عصا
اگر در راه رفتن و در تحرک عملکردی مشکل دارید، ممکن است هنگام راه رفتن از عصا استفاده کنید. فیزیوتراپ شما می‌تواند به شما کمک کند عصای مناسب را تنظیم کنید و به شما یاد دهد که از آن به درستی استفاده کنید. با استفاده از عصا می‌توانید ایمنی و کارایی را هنگام راه رفتن و حرکت حفظ کنید.

عصا برای کمک به تعادل، گسترش پایه حمایتی و یا کاهش فشار تحمل وزن بر روی زانو، لگن یا پای ناکارآمد شما استفاده می‌شود.

موارد استفاده از عصا
ممکن است شرایطی وجود داشته باشد که در آنها استفاده از عصا توصیه شود. این موارد عبارتند از:

• شکستگی اندام تحتانی
• آرتریت شدید زانو یا لگن
• بهبودی پس از جراحی زانو یا لگن، از جمله تعویض مفصل
• توانبخشی سکته مغزی
• ضعف به دلیل سن بالا و پیری یا بیماری
• اختلالات حرکتی دژنراتیو، از جمله بیماری پارکینسون، مولتیپل اسکلروزیس و بیماری هانتینگتون

هر شرایطی که از تحرکی ایمن جلوگیری کند ممکن است به این معنی باشد که باید استفاده از عصا را برای راه رفتن در نظر بگیرید.
عصای ثابت عموماً برای افرادی که مشکلات حسی، هماهنگی یا تعادل خفیف دارند مناسب است. کسانی که مشکلات متوسط تا شدید دارند ممکن است نیاز به استفاده از وسایل دیگری مانند عصا، واکر یا ویلچر داشته باشند.
گاهی اوقات استفاده از عصا دائمی است. در مواقع دیگر، استفاده از عصا ممکن است موقتی باشد، تا زمانی که بهبودی کافی رخ دهد یا قدرت و تعادل شما در نتیجه توانبخشی بهبود یابد.

انتخاب عصای مناسب
اگر با مشکلات حرکتی قابل توجهی مواجه شدید، توصیه می‌شود با یک متخصص ارتوپد و یا فیزیوتراپیست ملاقات کنید تا دستگاه مناسب برای وضعیت خود را تعیین کنید.

در برخی موارد، یک عصای لردی یا تک نقطه‌ای ممکن است تمام چیزی باشد که شما نیاز دارید. برای افرادی که تحرک یا مشکلات قابل توجهی دارند یا در معرض خطر آسیب بیشتری از زمین خوردن هستند، عصای چهارپایه ممکن است مناسب‌تر باشد.

اگر عصای شما مناسب تشخیص داده شود، باید آن را در ارتفاع مناسب تنظیم کنید تا بدن شما هنگام گرفتن دسته در حالت خنثی قرار گیرد. اگر خیلی بالا یا خیلی پایین باشد، بدن شما در حالت کج قرار می‌گیرد که نه تنها باعث ناراحتی و خستگی سریع می‌شود، بلکه خطر افتادن را افزایش می‌دهد.

برای اطمینان از اینکه عصای شما در ارتفاع مناسب قرار دارد، بازوی خود را با آرنج صاف به پایین آویزان کنید. چین مچ دست شما باید در سطح بالای عصایتان بیفتد. اگر اینطور نیست، عصای خود را به بالا یا پایین تنظیم کنید تا اینطور شود.

هنگام نگه داشتن عصای خود، آرنج شما باید با زاویه 20 تا 30 درجه خم شود و هیچ گونه درد یا ناراحتی در شانه یا بازوی خود احساس نکنید.

نحوه استفاده از عصا
استفاده از عصا کمی دشوارتر از آن چیزی است که برخی افراد انتظار دارند. کاربرد این وسیله برای حرکت نیاز به هماهنگی دارد تا فشار بیشتری از اندام آسیب دیده برداشته شود و یا اطمینان حاصل شود که در صورت عدم ثبات یا به طور ناگهانی شروع به از دست دادن تعادل می‌کنید، می‌توانید به حالت درست برگردید.

راه رفتن صحیح با عصا:

• عصا را در کنار بدن خود و پای سالم (قوی‌تر) خود نگه دارید.
• عصا را کمی به پهلو و چند سانتی‌متر جلوتر قرار دهید.
• عصا را همزمان با پای آسیب دیده (ضعیف‌تر) خود به جلو حرکت دهید.
• قبل از اینکه با پای قوی‌تر جلو بروید، عصا را محکم روی زمین بکارید.
• تکرار.

مهم است که در اولین شروع کار وقت بگذارید. عجله فقط باعث از دست دادن هماهنگی یا اشتباه می‌شود.

از برداشتن گام‌های بزرگ خودداری کنید زیرا باعث می‌شود بدن شما روی پای ضعیف‌تر به سمت جلو متمایل شود و پای قوی‌تر را با عقب بردن جبران کنید. حرکت عقب و جلو می‌تواند باعث از دست دادن تعادل و سقوط شما شود.

پله‌ها
اگر در استفاده از عصا تازه کار هستید، پله‌ها می‌توانند بسیار مشکل باشند. واضح است که اگر نرده‌ای وجود داشته باشد، بالا رفتن از پله‌ها آسان‌تر است، اما همه پلکان‌ها آن را ندارند. تکنیک مناسب و شکیبایی به شما کمک می‌کند بدون توجه به موقعیت از پله‌ها بالا و پایین بروید.

وقتی با عصا به بالای پله راه می‌روید:

• با عصا و هر دو پا روی یک پله شروع کنید.
• برای حفظ تعادل، عصا را محکم نگه دارید، پای قوی خود را به پله بعدی ببرید.
• وقتی پایتان را محکم گذاشتید، پای ضعیف‌ترتان را بلند کنید. پای ضعیف‌ترتان را به همان پله پای قوی‌تان برسانید.
• وقتی هر دو پا محکم گذاشته شدند، عصا را از پهلوی خود بلند کنید.
• این کار را تا رسیدن به بالای پله تکرار کنید.

هنگام راه رفتن از پله‌ها به طرف پایین با عصا:

• با عصا و هر دو پا روی یک پله شروع کنید.
• برای حفظ تعادل، عصا را محکم نگه دارید، پای ضعیف‌تر خود را تا پله بعدی پایین بیاورید.
• پای قوی خود را تا همان پله پای ضعیف‌تر پایین بیاورید.
• وقتی هر دو پا محکم گذاشته شدند، عصای خود را از پهلوی خود پایین بیاورید.
• این کار را تکرار کنید تا به پایین پله‌ها برسید.

اشتباهاتی که باید از آنها اجتناب کرد
اشتباهات رایجی وجود دارد که افراد هنگام راه رفتن با عصای خود مرتکب میشوند. اگر در استفاده از عصا تازه کار هستید، چند دقیقه وقت بگذارید و «بایدها و نبایدهای» استفاده از عصا را مرور کنید.

بایدها:

• آن را طوری تنظیم کنید که آرنج شما 20 تا 30 درجه خمیده بماند.
•  آنرا در دست مقابل پای آسیب دیده خود قرار دهید.
• وسیله نزدیک‌تر به خود قرار دهید و قدم‌های کوچک‌تری بردارید.
• برای جلوگیری از سبقت گرفتن و پرهیز از زمین خوردن دقت کنید و وقت بگذارید.

نبایدها:

• از عصایی که خیلی بلند یا خیلی پایین است استفاده نکنید.
• عصایتان را در دست اشتباه نگیرید.
• هنگام قدم زدن عصا را خیلی دور از بدن خود قرار ندهید.
• عجله نکنید.

یادگیری نحوه استفاده صحیح از برای حفظ تعادل هنگام راه رفتن و جلوگیری از زمین خوردن ضروری است. همچنین اگر در حال بهبودی پس از یک جراحت یا جراحی هستید، می‌تواند بهبودی شما را تسریع کند.

اگر متوجه شدید که عصای خریداری شده برای اطمینان از حداکثر ایمنی، تعادل و هماهنگی کافی نیست، از درخواست واکر یا عصای مناسب خجالت نکشید تا زمانی که در موقعیت بهتری برای مدیریت یک عصا قرار بگیرید.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%da%86%da%af%d9%88%d9%86%da%af%db%8c-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%86-%d8%a8%d8%a7-%d8%b9%d8%b5%d8%a7-%d8%a8%d8%b5%d9%88%d8%b1%d8%aa-%d8%a7%db%8c%d9%85%d9%86/

نحوه استفاده صحیح از عصا در حین راه رفتن
عصا را می‌توان برای بسیاری از بیماری‌ها از جمله جراحات، آرتریت، مشکلات تعادل و بعد از جراحی استفاده کرد. عصا می‌تواند به راه رفتن شما را ثبات ببخشد و فشار پا یا لگن آسیب دیده را کاهش دهد. با این حال، اگر به درستی از آن استفاده نکنید، مزایای کامل آن را هنگام راه رفتن احساس نخواهید کرد.

یکی از رایج ترین سوالاتی که مردم از فیزیوتراپ خود می‌پرسند این است که کدام دست باید عصا را بگیرد. شاید تعجب کنید که بدانید احتمالاً کار درست آن چیزی نیست که فکر می‌کنید باید باشد.

کدام دست باید عصا را بگیرد؟
هنگام استفاده از عصا، باید آن را در دست مقابل پایی که نیاز به حمایت دارد، بگیرید. همچنین در حین راه رفتن، عصا را همزمان با پای ضعیف‌تر خود حرکت می‌دهید.

عصا را در سمت قوی خود (پا یا سمت سالم و قوی تر بدن ) نگه دارید و آن را همراه با سمت ضعیف خود حرکت دهید.

به عنوان مثال، اگر زانوی راست آسیب دیده‌است، عصا را با دست چپ خود نگه دارید. هنگامی که پای راست خود را جلو می‌گذارید، عصا را به سمت جلو حرکت دهید. هنگام فشار به پای راست، با دست چپ نیز به عصا فشار بیاورید.

این روش همیشه یک استحکام ثابت در حین راه رفتن به شما می‌دهد و با تکیه بر پهلوی قوی خود فشار را کاهش می‌دهد. این به نوبه خود باعث کاهش درد می‌شود.

آن را امتحان کنید. چند قدم در اطراف خانه بردارید تا ببینید آیا متوجه تفاوت شده‌اید یا خیر. اگر قبلاً با تعادل دست و پنجه نرم می‌کردید، این تغییر کوچک می‌تواند به شما کمک کند و احساس امنیت بیشتری داشته باشید.

نکات بیشتر
عصاها وسایل ساده‌ای هستند که به نظر می‌رسد می‌توانید یکی را بردارید و شروع به راه رفتن کنید، درست است؟ درست است که عصا از وسایل آسان کمکی برای راه رفتن هستند، اما چند نکته وجود دارد که به شما کمک می‌کند کمی با آن بهتر کنار بیایید.

سایز بندی

مهم است که عصای شما اندازه مناسبی داشته باشد. اکثر عصاها را می‌توان به راحتی برای مطابقت با نیازهای شما تنظیم کرد. عصا به طور کلی اندازه است به طوری که وقتی بازوی شما در کنار شما قرار می‌گیرد، دسته در سطح مچ شما قرار می‌گیرد. به این ترتیب، در حالی که عص‌ا را در حالت ایستاده نگه می‌دارید، آرنج شما کمی خم می‌شود.

پله‌ها

هنگام بالا رفتن از پله‌ها، اجازه دهید پای سالم شما حرکت را هدایت کند. پس از اینکه محکم روی پله بالاتر کاشته شد، با عص‌ا و پای ضعیف‌تر حرکت خود را دنبال کنید. هنگام پایین آمدن از پله‌ها دقیقا برعکس این موضوع صادق است، پس باید با پای آسیب دیده حرکت را هدایت کنید.

یک فیزیوتراپیست که با بنیاد آرتریت مصاحبه کرده‌است، این جمله را توصیه می‌کند: «بالا با سالم، پایین با آسیب دیده».

این دو نکته باید شروع خوبی برای استفاده درست از عصا به شما بدهد. برای به دست آوردن حداکثر سود، ایده خوبی است که در مورد اشتباهات رایجی که افراد با عصا مرتکب می‌شوند آشنا شوید تا بتوانید از آنها اجتناب کنید. البته، اگر نگرانی یا سوالی دارید، با فیزیوتراپ یا پزشک خود صحبت کنید.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d8%b9%d8%b5%d8%a7-%d8%b1%d8%a7-%d8%a8%d8%a7%db%8c%d8%af-%d8%af%d8%b1-%da%a9%d8%af%d8%a7%d9%85-%d8%af%d8%b3%d8%aa-%d8%a8%da%af%db%8c%d8%b1%db%8c%d8%af%d8%9f/

بررسی انواع مختلف عصا
عصا که به عنوان عصای پیاده روی نیز شناخته می‌شود ، تنها یکی از چندین وسیله کمکی است که برای کمک به شما در راه رفتن  ، حرکت یا پیاده روی وجود دارد. استفاده از عصای پیاده روی با افزایش پایه حمایتی فرد ، تعادل را بهبود می‌بخشد. هنگامی که از انواع عصا به درستی استفاده می‌شود، فشار و بار پای مقابل دستی که عصا در آن قرار دارد را تا 25% تخلیه می‌کند.

یک نکته در مورد استفاده از عصا: انواع مختلفی وجود دارد و استفاده از عصای مناسب می‌تواند به معنای تفاوت بین راه رفتن ایمن و ناایمن باشد. فیزیوتراپیست شما نوع مناسب عصا را با توجه به نیازهای شما تشخیص می‌دهد.

انواع عصا
امروزه دسته‌های مختلفی از عصا در بازار وجود دارد که هر کدام تا حدی کمک متفاوتی را ارائه می‌دهند. عصایی که استفاده می‌کنید باید با نیازهای فعلی و سطح عملکرد شما مطابقت داشته باشد. استفاده از عصایی که برای شما مناسب نیست می‌تواند باعث ایجاد حالت‌های بد راه رفتن شود و ممکن است منجر به آسیب ناشی از زمین خوردن شود.

• عصای "سی": عصای C یک عصای لردی و صاف با دسته‌ی منحنی در بالای آن است. این ساده‌ترین عصا است. با مکانیسمی که در بالا توضیح داده شد به بهبود تعادل کمک می‌کند. عصای صاف باید توسط بیمار استفاده شود که فقط به کمک جزئی برای حفظ تعادل یا فقط وزن ناچیز پای مقابل نیاز دارد. آنها معمولاً در داروخانه محلی یا فروشگاه لوازم پزشکی شما در دسترس هستند.

• عصای دسته دار: عصاهای دسته دار کاربردی به جز عصای دسته C دارند. بالای یک عصای دسته دار به جای منحنی صاف است و دارای دسته صاف برای گرفتن است. این امکان گرفتن بهتر عصا توسط بیمار و امکان کنترل بهتر عصا را فراهم می‌کند و از این رو حمایت بیشتری نسبت به عصای C ارائه می‌دهد. عصای دسته دار عملکردی برای بیمارانی که به تعادل کمی بیشتر از عصای C نیاز دارند مناسب هستند.

• عصای چهار پایه یا چهارگانه: عصای پیاده روی با چهار تکیه گاه کوچک است که با کف تماس دارند. این پایه بزرگ نسبت به دو عصای فوق پشتیبانی بیشتری می‌کند. عصای چهار پایه یا چهارگانه بسته به اندازه پایه مستطیل شکل خود در دو نوع وجود دارد و آنها را به عنوان چهار پایه کوچک و پایه بزرگ دسته بندی می‌کنند. عصای چهار پایه برای بیمارانی که نیاز به تعادل بسیار بیشتری نسبت به عصای C و عصای دسته دارند مفید است. عصای چهار پایه اغلب توسط فردی که همی پلژی یا فلج یک دست، پا یا هر دو دارد استفاده می‌شود. یکی دیگر از مزایای اضافه شده عصای چهارگانه این است که وقتی از آن استفاده نمی‌کنید، نیازی به تکیه دادن آن به چیزی ندارید. پایه بزرگ و چهارتایی به آن اجازه می‌دهد تا به تنهایی بایستد.

• همی واکر: این عصا ترکیبی از ویژگی‌های عصای چهار گانه و واکر است. پایه آن بسیار بزرگتر از هر یک از عصاهای شرح داده شده در بالا است، بنابراین بیشترین پشتیبانی را برای بیمار فراهم می‌کند. همی واکرها مقدار اضافی حمایت جانبی را نیز ارائه می‌کنند. بیماران مبتلا به همی پلژی شدیدتر یا کسانی که در حال گذار از استفاده از واکر به عصا در هستند، از استفاده از همی واکر سود خواهند برد.
اندازه مناسب عصا مهم است. هنگام ایستادن، بازویی که عصا را می‌گیرد باید کمی در آرنج خم شود. مطمئن شوید که قبل از تعویض یا تغییر عصای پیاده روی یا سایر وسایل کمکی خود برای اینکه مطمئن شوید از دستگاه مناسب برای شرایط خود استفاده می‌کنید، با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی یا فیزیوتراپیست خود صحبت کرده‌اید.

سخنی از ایران بهکار
راه رفتن با عصا یا سایر وسایل کمکی به حرکت بهتر شما کمک می‌کند. با انتخاب عصای مناسب برای خود، می‌توانید مطمئن باشید که با کمترین خطر آسیب در شهر رفت و آمد می‌کنید.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d8%a7%d9%86%d9%88%d8%a7%d8%b9-%d8%b9%d8%b5%d8%a7/

راهنمای استفاده از عصای چهارپایه
عصای چهار پایه چیست و چگونه فیزیوتراپ شما می‌تواند به شما در استفاده از آن برای راه رفتن کمک کند؟

عصای چهار پایه یک وسیله حرکتی است که به راه رفتن و تحرک کمک می‌کند. این شبیه به یک عصای استاندارد است، اما دارای یک پایه فلزی در پایین با چهار پایه کوچک است که از پایه امتداد دارند. این پایه‌ها دارای کلاهک‌های لاستیکی هستند که به کاهش لغزش روی زمین کمک می‌کند. عصای چهارپایه معمولاً از آلومینیوم سبک ساخته می‌شوند و با یک دکمه فشاری کوچک قابل تنظیم هستند.

چه کسانی باید از عصای چهارپایه استفاده کنند
گاهی اوقات پس از بیماری یا آسیب ، یک یا هر دو پای شما ممکن است ضعیف شود و مشکل پیدا کند . این ضعف ممکن است شما را از راه رفتن عادی باز دارد . یک دوره طولانی بی حرکتی یا استراحت در رختخواب ممکن است منجر به تغییراتی در تعادل شما شود . عصای چهارپایه به شما کمک می‌کند تا به طور مستقل ، راحتتر و ایمن راه بروید.

مزیت عصای چهارپایه این است که پایداری خوبی دارد. بر خلاف واکر ثابت یا چرخدار ، می‌توان از عصای چهارپایه در پله‌ها نیز استفاده کرد. در حالت نشسته، یک عصای چهارپایه می‌تواند در کنار قرار بگیرد و نیفتد. هنگام بلند شدن از روی صندلی ، بدلیل امکان واژگونی نباید از عصای چهارپایه برای بلند شدنتان از صندلی استفاده کنید. ابتدا بایستید و سپس دسته را بگیرید.

معایب
یکی از معایب عصای چهارپایه این است که باید کمی آهسته‌تر راه بروید. اگر راه رفتن و تعادل شما پس از آسیب یا بیماری به خطر بیفتد، می‌تواند چیز خوبی باشد. اما اگر به دنبال پیاده روی سریع در جایی هستید، این عصا احتمالا سرعت شما را کاهش می‌دهد. عصای چهارپایه نیز ممکن است خطر زمین خوردن ایجاد کند. با پایه بزرگ آن، ممکن است به طور تصادفی به انتهای عصای چهارپایه خود ضربه بزنید و منجر به از دست دادن تعادل و افتادن شود.

انواع
اساساً دو نوع عصای چهارپایه وجود دارد: عصای چهارپایه با پایه پهن و باریک. عصای چهارپایه عریض (WBQC) دارای یک پایه بزرگتر در قسمتی است که در آن چهار پایه متصل می‌شود. این به حمایت بیشتر و بهبود ثبات در هنگام راه رفتن کمک می‌کند. عصای چهارپایه با پایه پهن سنگین‌تر است و ممکن است مانور دادن آن دشوارتر باشد. عصای چهارپایه با پایه باریک (NBQC) دارای پایه باریک تر درجایی است که پایه‌ها به هم متصل می‌شوند. اگرچه عصای با پایه باریک نسبت به یک عصای چهارپایه با پایه پهن پشتیبانی کمتری می‌کند، اما بلند کردن و مانور دادن آن در حین راه رفتن آسان‌تر است.

انتخاب یک عصای چهارپایه
هنگام انتخاب عصای چهارپایه، مهم است که با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی و فیزیوتراپیست خود کار کنید تا تصمیم بگیرید که آیا یک عصای چهاپایه با پایه باریک برای شما بهتر است یا پهن. به طور کلی، محدودیت در قدرت و تعادل شما تعیین می‌کند که کدام یک برای شما بهترین است. با ضعف قابل توجه یا محدودیت‌های تعادل، یک عصای چهارپایه با پایه پهن ممکن است بهترین باشد. اگر محدودیت‌های ضعف و تعادل شما خفیف است، یک عصای چهارپایه با پایه باریک ممکن است بهترین انتخاب باشد.

اگر در حال حاضر با واکر ثابت یا استاندارد یا واکر چرخدار راه می‌روید، استفاده از عصای چهارپایه ممکن است ضروری باشد. حتماً با ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی و فیزیوتراپیست خود مشورت کنید تا ببینید آیا عصای چهارپایه برای شما مناسب است یا خیر. فیزیوتراپ شما همچنین می‌تواند روش صحیح راه رفتن با عصای چهارپایه را به شما آموزش دهد. به طور کلی، شما باید عصای چهارپایه را با پای مخالف خود به جلو ببرید. هنگامی که عصا و پای شما روی زمین قرار می‌گیرد ، پای دیگر شما می‌تواند به سمت جلو حرکت کند.

سایز بندی
قبل از راه رفتن با عصای چهارپایه، باید مطمئن شوید که اندازه آن برای شما مناسب است. اکثرا قابل تنظیم هستند. برای تنظیم کافیست دکمه کوچک روی میله را فشار دهید.

برای اطمینان از اندازه صحیح، در کنار عصا بایستید و بازوی خود را در کنار خود قرار دهید. اگر ایستادن سخت است، مطمئن شوید که کسی در نزدیکی شما است تا به شما کمک کند. دسته بالای عصا باید در سطح مچ دست شما باشد. وقتی دسته را می‌گیرید، آرنج شما باید کمی خم شود.

راه رفتن با عصای چهارپایه
برای راه رفتن با عصای چهارپایه، این مراحل ساده را دنبال کنید.

1. عصا را در یک دست نگه دارید. اگر یکی از پاها ضعیف است، عصا را در دست مقابل پای ضعیف نگه دارید.
2. عصای چهارپایه را به اندازه یک بازو به جلو ببرید. مطمئن شوید که هر چهار پای عصای چهارگانه با زمین تماس داشته باشد تا از واژگونی جلوگیری شود.
3. با پای ضعیف جلو بروید.
4. به آرامی با دست خود روی دسته عصا فشار وارد کنید تا به ثبات کمک کنید. پای دیگر خود را فقط کمی از پای اول جلو ببرید.
5. این چرخه را تکرار کنید.
مطمئن شوید که فیزیوتراپیست به شما کمک می‌کند عصای چهارپایه خود را تنظیم کنید و از اشتباهات رایجی که برخی افراد هنگام راه رفتن با عصا مرتکب می‌شوند اجتناب کنید.

چه زمانی استفاده از عصای چهارپایه را متوقف کنیم
همانطور که قدرت و تعادل شما بهبود می‌یابد، ممکن است متوجه شوید که پیاده روی آسان‌تر است. هنگامی که این اتفاق میفتد، ممکن است زمان استفاده از یک عصای ثابت باشد که پشتیبانی کمتری می‌کند یا اصلاً از دستگاهی استفاده نکنید. گاهی محدودیت‌های قدرت و تعادل دائمی است و بنابراین راه رفتن با عصای چهارپایه ممکن است دائمی باشد.

اگر از آسیب یا بیماری رنج می‌برید، ممکن است ضعف یا مشکلات تعادلی داشته باشید که شما را از راه رفتن باز می‌دارد. عصای چهار پایه می‌تواند وسیله‌ای عالی برای استفاده باشد تا اطمینان حاصل شود که می‌توانید ایمن و مستقل راه بروید.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d8%b9%d8%b5%d8%a7%db%8c-%da%86%d9%87%d8%a7%d8%b1%d9%be%d8%a7%db%8c%d9%87-%d8%a8%d8%b1%d8%a7%db%8c-%da%a9%d9%85%da%a9-%d8%a8%d9%87-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%b1%d9%81%d8%aa%d9%86/

تنظیم یک عصا در ارتفاع مناسب برای راه رفتن
یکی از رایج‌ترین سوالاتی که از فیزیوتراپیست ها پرسیده می‌شود این است که "چقدر باید ارتفاع عصا را تنظیم کنم؟" راه رفتن با عصای خیلی کوتاه یا خیلی بلند می‌تواند دشوار باشد و شما را در معرض خطر افتادن یا آسیب و جراحت قرار دهد. اطمینان از اینکه عصای شما به درستی تنظیم شده است می‌تواند شما را ایمن نگه دارد و راه رفتن را به یک کار آسان و ایمن تبدیل کند.

استفاده از عصا
اگر در راه رفتن یا حرکت کردن مشکل دارید، ممکن است به یک وسیله کمکی برای کمک در رفت و آمد ایمن نیاز داشته باشید. وسایلی مانند واکر، عصا و عصای زیر بغل برای کمک به راه رفتن بهتر و کاهش خطر افتادن در دسترس هستند.

عصای لردی یا ثابت وسیله‌ای است که می‌توانید پس از آسیب یا بیماری از آن برای بهبود توانایی راه رفتن خود استفاده کنید. این وسیله، پشتیبانی را برای کمک به حفظ تعادل در هنگام راه رفتن فراهم می‌کند. در حالی که عصا می‌تواند وسیله‌ای موثر برای کمک به شما در راه رفتن بهتر باشد، زمانی که اندازه و تنظیم مناسبی داشته باشد بهترین عملکرد را دارد.

عصاها معمولاً از چوب یا فلز ساخته می‌شوند. اکثر عصاهای فلزی قابل تنظیم هستند. به سادگی پیچی را که نزدیک به پایین است باز کنید و دکمه کوچک کنار عصا را فشار دهید. سپس می‌توانید قطعات فلزی عصا را بلغزانید تا عصای خود را کوتاه یا بلندتر کنید. به یاد داشته باشید که مطمئن شوید که دکمه فشاری به طور کامل در یک سوراخ درگیر شده‌است و پس از اتمام کار، پیچ را سفت کنید.

اگر عصای شما چوبی است، می‌توانید با بریدن مقدار مناسب از قسمت پایین، آن را کوتاهتر کنید. مراقب باشید که بیش از حد قطع نکنید. شما نمی‌توانید یک عصای چوبی را بلندتر بسازید. یک قانون خوب برای پیروی این است: "دوبار اندازه گیری، یک بار برش". اما عصای خود را چقدر باید بلند کنید؟

چگونه ارتفاع مناسب را برای عصا پیدا کنیم
این مراحل را دنبال کنید تا مطمئن شوید عصای شما به درستی نصب و تنظیم شده‌ است. همیشه باید با فیزیوتراپ یا ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید تا مطمئن شوید که عصای شما برای شرایط خاص شما مناسب است.

1. در حالت ایستاده ، عصای خود را در یک دست بگیرید و اجازه دهید نوک عصا روی زمین قرار گیرد. به طور معمول ، شما باید عصای خود را در سمت مقابل آسیب دیده‌ی خود(اگر سمت راست شما آسیب دیده در سمت چپ و اگر سمت چپ شما آسیب دیده در سمت راست ) نگه دارید. به عنوان مثال، اگر در زانوی چپ درد دارید، عصا را در دست راست خود بگیرید.
2. هنگام نگه داشتن دسته عصا، عصا باید به سطح استخوان لگن در سمت بالای ران شما برسد.
3. هنگامی که دسته عصا را می‌گیرید، آرنج شما باید تقریباً 20 درجه خم شود. مراجعه به فیزیوتراپیست ممکن است ضروری باشد تا او بتواند از یک گونیومتر برای اندازه گیری وضعیت آرنج شما استفاده کند تا مطمئن شود که درست است.
4. یک راه جایگزین برای اندازه گیری قد عصا این است که با عصا در کنار خود بایستید. وقتی بازوی شما به راحتی در کنار شما آویزان است، بالای عصا باید در سطح مچ دست شما باشد.
ارائه دهنده مراقبت‌های بهداشتی یا فیزیوتراپیست شما باید بررسی کند که اندازه عصای شما به درستی باشد و هنگام راه رفتن از عصای خود به درستی استفاده می‌کنید.
فیزیوتراپ شما همچنین می‌تواند با شما همکاری کند تا راه رفتن شما را بهبود بخشد. تمرینات تقویتی لگن و پا را می‌توان انجام داد و تمرینات تعادلی برای کمک به بهبود تعادل شما تجویز می‌شود. فیزیوتراپ شما همچنین می‌تواند اشتباهات رایجی که باید هنگام استفاده از عصا از آنها اجتناب کنید را به شما نشان دهد.

اگر شما تنظیم و استفاده از عصا را اشتباه انجام دهید
اندازه نادرست عصا می‌تواند برای حرکت و ایمنی عملکرد کلی شما مضر باشد. اگر عصای شما خیلی بلند باشد، در حین راه رفتن، حمایت لازم را برای شما فراهم نمی‌کند. اگر خیلی کوچک باشد، ممکن است باعث شود حالت خمیده به جلو داشته باشید. این ممکن است باعث کمردرد شود و ممکن است نقطه ثقل بدن شما را به جلو بیاورد و منجر به از دست دادن تعادل و زمین خوردن شود. بنابراین مطمئن شوید که برای اندازه گیری صحیح عصای خود کمی زمان بگذارید.

سخنی از ایران بهکار
اگر این دستورالعمل‌های ساده را دنبال کنید، پیدا کردن ارتفاع مناسب عصا آسان است. اگر با عصا راه می‌روید، با فیزیوتراپیست خود تماس بگیرید تا مطمئن شوید که عصای شما ارتفاع مناسبی دارد و از آن به درستی استفاده می‌کنید. پیاده روی با عصا باید طبیعی و آسان باشد اگر برای اطمینان از ارتفاع مناسب آن و استفاده درست از دستگاه وقت گذاشته باشید و اگر نتوانید اندازه عصای خود را به درستی ارزیابی کنید، می‌تواند راه رفتن را دشوار کند و ممکن است شما را در معرض آسیب ناشی از زمین خوردن قرار دهد.

منبع: ایران بهکار

https://iranbehkar.ir/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d8%aa%d9%86%d8%b8%db%8c%d9%85-%d8%a7%d8%b1%d8%aa%d9%81%d8%a7%d8%b9-%d8%b9%d8%b5%d8%a7/